Archive for the ‘Nationale/regionale keukens’ Category

Ken Kawasumi, The encyclopedia of sushi rolls

Tuesday, April 26th, 2011

Geweldig! Fantastisch! Kopen!

Het ultieme knutselvoedsel

Bol.com
Amazon.de
(geen verzendkosten)
Bookdepository.co.uk
(geen verzendkosten)

Als je de illustratie op de stofomslag ziet, geloof je je ogen niet. Is dat allemaal mogelijk met sushi?
Sushi-meester Kawasumi beschrijft 180 verschillende sushirollen, met duidelijke instructies én instructieve foto’s. Zowel de absolute beginner als de gevorderde kok zal veel plezier beleven aan dit boek. Uiteraard begint de schrijver met het maken van de sushirijst en de ingrediënten en materialen die daarvoor nodig zijn. Daarna volgen twee delen, Maki-zushi, de ‘gewone’ sushirollen (die ook heel decoratief kunnen zijn), en Kazarimaki,  decoratieve sushirollen. Helemaal achterin staat een pagina met problemen bij het maken van sushirollen en hoe je ze kunt voorkomen.
Het eerste deel opent met verschillende vullingen die extra voorbereiding nodig hebben (kampyo, shii-take, oboro, omelet en komkommer). Daarna volgen dikke sushirollen, dunne rollen, samengestelde rollen, handgevormde sushirollen en binnenstebuiten-rollen in allerlei variaties, waarbij van iedere categorie duidelijk wordt beschreven en getoond hoe je de rol oprolt. Van iedere sushirol is het eindresultaat gefotografeerd, de compositie vóór het oprollen, en enkele kleine verklarende fotootjes. Per pagina staan twee verschillende rollen beschreven.
De decoratieve sushirollen in het tweede deel hebben meer ruimte nodig, één tot twee bladzijden per stuk.  De beschrijving komt neer op een bouwpakket, waarbij eerst verschillende hele dunne rolletjes worden gemaakt (zoals oogjes, vleugels, bloemblaadjes) die vervolgens met extra ingrediënten én sushirijst zodanig op het zeewiervel worden gerangschikt dat ze, eenmaal opgerold, een afbeelding vormen van bijvoorbeeld een libelle of pandabeer. Daarna wordt getoond hoe je lettersushirollen en vier Chinese karakters (o.a.  ‘gefeliciteerd’) construeerd, en tot slot staan er enkele sushi met kerstmotieven. Dat laatste bevreemd misschien, maar het kerstfeest (niet het religieuze feest, maar het cadeautjesfestival) is populair in Japan, vergelijkbaar met Valentijnsdag.
Voor andere soorten sushi (nigiri-zushi, chirashi-zushi, oshi-zushi, inari-zushi) zul je andere kookboeken moeten raadplegen, maar dit boek mag terecht een ‘encyclopedie van sushirollen’ heten. Het is een feest voor het oog, zelfs als je nooit één sushirol maakt. Dankzij de duidelijke foto’s kun je zelfs als beginner aan de slag, al zul je voor de meest ingewikkelde vormen wel handig moeten zijn. Dat heeft minder met kookkunst dan met knutselen te maken.
Ken Kawasumi, The encyclopedia of sushi rolls (Graph-sha, 2008/2001, ISBN 9784889960761) Engelstalig

Nadia Zerouali en Merijn Tol, Bismilla Arabia

Tuesday, February 1st, 2011

Ongelooflijk lekker

Bol.com

Dit tweede kookboek  met recepten uit de Arabische keuken is een prachtig vervolg op Arabia, onze culinaire reis. De samenwerking met fotograaf Sven Benjamins en grafisch ontwerpster Rosa Vitalie is gelukkig voortgezet, je kunt echt spreken van ‘deel 1’ en ‘deel 2’.
Opnieuw reisden culinair journalistes Tol en Zerouali rond door de drie regio’s om te koken en eten met mensen uit de streek, beroepskoks, hobbykoks en thuiskokers:  in het Midden-Oosten waren nu Palestina/Israel en Turkije aan de beurt, in Zuid-Europa Sardinië en Catalonië, en in de Maghreb Libië en Algerije. De beschrijvingen en foto’s van de bezochte regio’s en ontmoetingen met al deze mensen staan dit keer bij elkaar in het midden van het boek. Bij het lezen krijg je zin zelf op reis te gaan, en daarbij helpt de adressenlijst achterin met hotels, restaurants en specialteitenwinkeltjes.De recepten zijn allemaal voorzien van duidelijke, paginagrote foto’s, en de instructies zijn duidelijk. Achterin staat een alfabetische woordenlijst voor exotische ingrediënten,  en het register op recepttitel en een aantal ingrediënten. In de inhoudsopgave voorin staan alle recepten apart genoemd.
De recepten staan per streek in willekeurige volgorde, zoet en hartig, vlees, vis en vegetarisch. Informatie over menu-opbouw ontbreekt, daar had ik toch wel wat over willen lezen. De meeste recepten zijn eenvoudig te maken en zonder uitzondering smakelijk. Ik heb er al veel uit gekookt.
Bismilla Arabia
is een aanwinst voor de kookliefhebber, en mocht je ‘deel 1’ (Arabia) al in je bezit hebben, denk dan niet dat ‘deel 2’ dubbel en dus overbodig is. Integendeel zelfs.
Nadia Zerouali en Merijn Tol, Bismilla Arabia (Kosmos, 2010, ISBN 9789021546391)

Ingrid van Koppenhagen en Yolanda van der Jagt, Hapas. Tapas met een Hollandse twist

Tuesday, November 16th, 2010

De Hollandse borrelhap gezien door een Spaanse zonnebril

Amazon.de
(geen verzendkosten)

De Nederlandse keuken blinkt niet uit in borrelhapjes, met bitterballen en blokjes kaas met mosterd heb je het eigenlijk wel gehad. In dit verfrissende kookboekje met vaderlandslievende oranje voorkant worden ‘Hollandse’ gerechtjes bereid en gepresenteerd als tapas, de Spaanse borrelsnacks. De recepten zijn ingedeeld naar vegetarisch, met vis en met vlees. Per opening staat één recept, met een kleurenfoto van het gerecht op de overliggende bladzij.  Het is een goed georganiseerd boekwerkje, met tips vooraf, helder geschreven recepten met aangegeven de bereidingstijd, moeilijkheidsgraad (veruit de meeste recepten zijn simpel tot makkelijk) en keukenspullen, en maar liefst vier handige indices op het eind: op alfabet, bereidingstijd, type hapa (dippen, smeren, kluiven etc.) en ingrediënt. Voorafgaand aan de indices staan nog tips voor hapas bij onverwacht bezoek en combinaties met wijn.
Hoe handig een boekje ook in elkaar zit, de recepten bepalen of je het ook echt gebruikt. Het recept voor bitterballen is wel héél simpel: frituur de ballen uit de diepvries en roer mosterd en mayo door elkaar. Gelukkig zijn niet alle recepten zo gemakzuchtig. De ingrediënten zijn wel meestal simpel, zo wordt overal diepvries bladerdeeg gebruikt en bouillon en mayonaise komen uit potjes. Voor sommigen zal dit een minpunt zijn, maar je kunt natuurlijk als ervaren koker deze kant-en-klare producten vervangen door zelfgemaakte versies. Aan de andere kant staan hier ook recepten in voor het zelf maken van kaassoesjes, kibbeling, vissticks en sateh, varianten op bekende combinaties (haring met rode bietensalsa, erwt-en-rookworstflappen) en leuke verrassingen als kipspiesjes met speculaaskruiden of toast met boerenkoolpesto.
Een kookboekje met een frisse kijk op de aloude Hollandse borrelhap, heel geschikt voor minder ervaren koks, of ervaren koks die niet altijd heel ingewikkeld willen doen.
Ingrid van Koppenhagen en Yolanda van der Jagt, Hapas. Tapas met een Hollandse twist (De Boekenmakers, 2010, ISBN 9789077740620)

Marian Douma, Betzy’s kookboek. Recepten van en door Vlielanders

Sunday, August 8th, 2010

Voor het perfecte ‘Vlielandgevoel’

Bol.com

De ondertitel is duidelijk: in dit boek staan recepten verzameld die door bewoners van het waddeneiland Vlieland bijeen zijn gebracht. Het boek is verschenen ter gelegenheid van het vijftigjarig jubileum van Museum Tromp’s Huys op Vlieland. En dat verklaart dan de titel, want genoemde Betzy is de zeeschilderes Betzy Akersloot-Berg (1850-1922) die vanaf 1896 tot aan haar dood, met haar man in Tromp’s Huys woonde. Hoewel in de blurb op de achterkant staat dat zij “veel tijd door[bracht] in haar moestuin op Vlieland” en “hield van lekker eten en van een gerecht als Betzy’s Zakkoek”, is daar in het boek zelf geen aanwijzing voor te vinden, of het moet de foto op de voorkant van het boek zijn waarin Betzy in haar moestuin staat. Nergens blijkt dat er een kookboek of zelfs maar losse blaadjes met recepten van Betzy’s hand bekend zijn. Leuk om zo’n boek aan een persoon op te hangen, maar dan moet die kapstok toch wel wat robuuster worden uitgewerkt.
En die kapstok heeft het boek helemaal niet nodig, want ook zonder Betzy is het een bijzonder leuk document over de bewoners van Vlieland en het eiland zelf. De recepten worden afgewisseld met stukjes over aspecten van het eilandleven of aan boord van schepen, of persoonlijke herinneringen, zoals die van de heer Molenaar (1868-1939) die in het Vlielands dialect schreef over o.a. het zoeken naar mosselen (de vertaling staat erbij!). In de inhoudsopgave, tevens register, staan alle recepten en stukjes genoemd.
Het waddeneiland was tot ver in de twintigste eeuw tamelijk geïsoleerd van de buitenwereld. De keuken weerspiegelt dat: de moestuin was belangrijk, maar ook van de aanwezige natuurlijke bronnen werd gebruik gemaakt, zoals vis en mosselen, konijn, fazant, eend, meeuweneieren, en vruchten van de duindoorn, rozebottels, en paddestoelen. Er staat ook een recept voor Cranberryjam in. Daarbij staat te lezen dat de bevolking tot 1975 in het hoogseizoen van de cranberries géén bessen mocht plukken, die waren allemaal voor de handel bestemd. Uit de recepten krijg je de indruk van een simpele, maar degelijke keuken: Havermoutpap, Gestoofde paling, Fazant met zuurkool, Gort met rozijnen, Duindoornjam, Rode bietjes met zure haring salade, en een mysterieus gerecht als Kissebillen.
Bij de stukjes staan oude foto’s zonder bijschriften, en door het boek heen staan schilderijen met zeezichten van Betzy Akersloot-Berg. De recepten zijn niet gefotografeerd, ze zijn verluchtigd met weinig zinvolle foto’s van ingrediënten en voorwerpen, zoals bij het recept voor Gevulde makreel een velletje gekreukeld aluminiumfolie, en bij Gegratineerde kabeljauw een peterselietakje.
Dit is een erg leuk boek om door te bladeren. Voor de Vlielanders zelf, die er waarschijnlijk veel in zullen herkennen, en voor bezoekende toeristen die thuis het ‘Vlielandgevoel’ willen recreëren. En natuurlijk is dit boek ook interessant voor iedereen die geïnteresseerd is streekkeukens en regionale geschiedenis.
Marian Douma, Betzy’s kookboek (Museum Tromp’s Huys/Uitgeverij d’jonge Hond, 2010, ISBN 9789089101792)

Maggie Black, The Medieval Cookbook

Monday, August 2nd, 2010

Leuk plaatjesboek met Engelse recepten uit de Middeleeuwen

Bol.com
Amazon.de
(geen verzendkosten)
Bookdepository.co.uk
(geen verzendkosten)

Dit boek wordt vaak aangeraden aan beginnende recreationists (mensen die het verleden willen herscheppen, recreëren, door bijvoorbeeld veldslagen na te spelen) als die op internetfora vragen naar een goed middeleeuws kookboek. Het Medieval Cookbook, geschreven door de Engelse culinair historica Maggie Black (1921-1999) en uitgegeven door The British Museum, biedt niet alleen recepten, maar is rijk geïllustreerd met historische afbeeldingen in kleur en zwartwit van maaltijden, keukens en ingrediënten. De eerste druk was in 1992, de paperbackeditie uit 1996 (diverse malen herdrukt, mijn editie is van 2002) is nog steeds makkelijk verkrijgbaar.
Zie ook de vergelijking tussen dit boek en Pleyn Delit, een andere verzameling met bewerkte recepten uit voornamelijk Engelse kookteksten.

In de inleiding beschrijft Black haar bronnen voor dit boek, dat vooral gaat over de Engelse keuken in de Middeleeuwen. Voor de eigenlijke kookboeken wordt de lezer slechts verwezen naar de bibliografie achterin, haar aandacht gaat vooral uit naar drie middeleeuwse teksten met achtergrondinformatie, Geoffrey Chaucer’s Canterbury Tales,  John Russel’s Boke of Nurture, en de helemaal niet Engelse Le Ménagier de Paris. Zij schetst verder het verloop van middeleeuwse maaltijden, van een alledaags maal via een picknick tijdens de jacht tot aan een feestbanket, drankgebruik, en remedies tegen katers e.d. (maar over de bron van de medicinale recepten krijgen we geen informatie).
De indeling van het boek is in thema’s: After Domesday, Chaucer’s Company, Life in the Cloister, The Goodman of Paris, Of Manners and Meals, The Court of Richard II, Courtly and Christmas Eating en Of Herbals and Simples. Die thema’s blijken wel enigszins uit de inleidende stukjes bij de hoofdstukken, maar amper uit de recepten zelf, zo zijn vijf van de zes recepten uit het hoofdstuk The Goodman of Paris niet uit dat Franse kookboek! Elders staat er nog één recept uit Le Ménagier de Paris, voor het overige gebruikt Black uitsluitend Engelse kookteksten. Beetje vreemd dan dat een heel hoofdstuk naar de Ménagier is genoemd, en in dat ene Franse recept schrijft Black in haar moderne bewerking dan ook nog Cheddar voor (een Engelse kaassoort). De inleiding bij het hoofdstuk Manners and Meals gaat helaas niet over tafelmanieren, maar over de opvoeding van jongens en meisjes van gegoeden huize, en de recepten (onder andere erwtensoep, rundergebraad, roomtaart) hebben echt niets met het onderwerp te maken. Gevolg hiervan is dat je niet ‘op gevoel’ kunt zoeken naar een recept, want een vleesgerecht of een zoet gerecht kan overal in het boek staan. Twee hoofdstukken zijn meer voorspelbaar: Life in the Cloister bevat uitsluitend groente- en visrecepten, en Of Herbals and Simples gaat over medicijnen.
De recepten beslaan een groot deel van het middeleeuwse culinaire spectrum, ik mis alleen de spektakelgerechten. Ze worden meestal in de oorspronkelijke versie gepresenteerd, zonder vertaling, wel met een moderne bewerking. Ruim eenderde van alle recepten (negentien stuks) komt uit het bekendste Engelse kookboek uit de Middeleeuwen, de Forme of cury, eind veertiende eeuw ontstaan aan het hof van de Engelse koning Richard II. De twee recepten uit de Ménagier de Paris, het recept uit het Cure Cocorum en de medische recepten uit MS. 136 van de Literary Society of London worden uitsluitend in vertalingen gegeven, maar niet van Black zelf. Ronduit raar vind ik dat één recept uit de Forme of cury (de Tartlettes op p.92) opeens uit een andere editie wordt geciteerd dan de overige achttien, het ontbreekt immers niet in die andere editie. Alle recepten hebben een duidelijke bronvermelding, en dankzij de oorspronkelijke versies kun je beslissen in hoeverre je de moderne bewerking trouw wilt volgen. De hoeveelheden worden in de recepten zowel in metrische, Amerikaanse en Britse (‘Imperial’) eenheden weergegeven: “1.1 litres/2 pints/5 cups water”.
Er zijn twee indices, op de oorpsronkelijke recepttitels, en op onderwerp.
De teksten zijn leuk geschreven, de plaatjes zijn mooi, de recepten zijn lekker (ook al valt hier en daar over de uitwerking te twisten), maar een goede inleiding in de keuken van de Middeleeuwen, zelfs alleen beperkt tot die van Engeland, is dit boek niet. Voor wie echter zijn eerste stappen zet in de middeleeuwse keuken, en wel wil koken maar niet bedolven wil worden onder informatie, is het absoluut een aanrader.
Maggie Black, The Medieval Cookbook. (The British Museum Press, 1992, 1996 [paperback], ISBN 071410583x)

Julee Rosso en Sheila Lukins, Het delicatessen kookboek/The Silver Palate Cookbook

Tuesday, June 15th, 2010

Na vijfentwintig jaar nog steeds een heerlijk kookboek

Bol.com
(Nederlandstalige editie; alleen nog tweedehands verkrijgbaar)
Bol.com
(Engelstalige jubileumeditie)
Amazon.de
(Engelstalige jubileumeditie; geen verzendkosten)
Bookdepository.co.uk
(Engelstalige jubileumeditie; geen verzendkosten)

Sommige kookboeken kook je letterlijk stuk. Het Delicatessenkookboek, de Nederlandse editie (1986) van The Silver Palate Cookbook (volgens de copyrights uit 1979, maar blijkbaar in 1982 voor het eerst in druk verschenen), is zo’n boek dat bij mij inmiddels losbladig en bevlekt is. The Silver Palate was een delicatessen/traiteurwinkel, in 1977 opgericht door Julee Rosso en Sheila Lukins. In de elf jaar van hun samenwerking publiceerden zij drie kookboeken, het bovengenoemde, Good Times, All the Time (1984) en The New Basics Cookbook (1989). In 1988 verkochten zij de winkel. The Silver Palate bestaat nog steeds,  als merknaam voor voedselproducten van ontbijtgranen tot pastasauzen. Na jarenlang not on speaking terms te zijn geweest vanwege een affaire met een nieuwsbrief,  waren Rosso en Lukins in 2007 weer samen voor de 25-jarige jubileumuitgave van hun eerste kookboek. In 2009 is Sheila Lukins overleden. Van de Nederlandse editie, het Delicatessenkookboek, verscheen in 1999 een tweede, herziene druk. Die heb ik nooit onder ogen gehad, mijn bespreking betreft de eerste druk van de Nederlandse vertaling uit 1986 en de Amerikaanse jubileumuitgave uit 2007.
Tien hoofdstukken telt het boek, van borrelhappen via soepen, pasta, hoofdgerecht, groenten, salades, kaas en brood en snoeperijen tot brunchgerechten en basisrecepten. Uit vergelijking van de Nederlandse editie uit 1986 en de Amerikaanse jubileumeditie uit 2007 blijkt dat de inhoud vrijwel hetzelfde is gebleven, het verschil zit hem in minder pentekeningen van Sheila Lukins, en toegevoegde kleurenfoto’s van een aantal bereide gerechten en ingrediënten. Of de “4 eetlepels verkruimelde gedroogde rozemarijn” in de prosciuttovulling voor Driehoekjes van bladerdeeg (oorspronkelijke editie heeft Phyllo Triangles, de vertaling gebruikt echter geen filodeeg maar inderdaad bladerdeeg) een foutje in de Nederlandse versie was of van de editie uit 1981 was overgenomen, de jubileumeditie heeft “1 ½ teaspoons crumbled dried rosemary”. Destijds had ik al mijn vraagtekens bij de hoeveelheid, zie ik in mijn oude vod. Overigens blijken de “pruimen” in het populaire recept voor Marbella kip eigenlijk “prunes” te zijn: gedroogde pruimen ofwel prunellen.
De recepten in dit boek waren destijds een openbaring voor Amerikaanse kokers: verse ingrediënten! sladressing die niet uit een fles komt! Ze zijn niet erg ingewikkeld, maar feestelijk en –zeker voor die tijd-  origineel. De gerechten komen veelal uit het Middellandse-zee gebied (Italië, Spanje, Griekenland), maar ook uit Frankrijk,  Midden- en Zuid-Amerika, en natuurlijk de VS (gevulde kalkoen voor Thanksgiving). Soms bevatten ze dure ingrediënten (oesters met kaviaar, pasta met kreeft en dragon), soms kosten ze bijna niets (bonensalade). De recepten zijn nog steeds aantrekkelijk om te bereiden, de gedateerdheid blijkt vooral uit het vrijwel ontbreken van gerechten uit het Midden-Oosten of Azië. En misschien het zorgeloze gebruik van boter en room. Ik heb veel recepten uit dit kookboek bereid, allemaal lekker.
In beide edities staat een uitgebreid register met verschillende ingangen per recept (‘ Eiersalade met dille’  en ‘ Dille, Eiersalade met’), maar de Amerikaanse jubileum-editie is nog net iets uitgebreider, daar wordt ook verwezen naar recepten waar het ingrediënt niet in de recepttitel wordt genoemd.
Het kookboek van The Silver Palate is nu niet meer vernieuwend te noemen, maar de recepten hebben hun waarde behouden als gezellig, smakelijk en vooral maakbaar feestvoer. Nog steeds de moeite van het aanschaffen waard, al is het maar om cadeau te doen.
Julee Rosso, Sheila Lukins, m.m.v. Michael McLaughlin, The Silver Palate Cookbook Anniversary Edition (Workman Publishing, New York, 2007, ISBN 9780761145974)
Julee Rosso, Sheila Lukins, m.m.v. Michael McLaughlin,Het Delicatessen kookboek (Het Spectrum, 1986, ISBN 902740528X, vertaling Kwee Siok Lan)

Carolina Verhoeven (samenst.), Alleen de geur blijft hangen

Thursday, May 20th, 2010

Geweldig! Fantastisch! Kopen!

Prachtig, inspirerend boek

Bol.com

Dit boek, verschenen in 2006 ter gelegenheid van het tienjarig bestaan van het Culinair Historisch Museum te Appelscha, heeft als ondertitel Herinneringen aan een eetmoment. Een historisch volkskookboek, dat staat ook nog op de voorkant. En inderdaad, dat is een goede omschrijving van de inhoud. Een keur aan recepten, de meeste ‘uit grootmoeders tijd’, vaak voorzien van foto’s en persoonlijke herinneringen van de inzenders van de recepten. Die inzenders waren vaak bezoekers van het kookmuseum, die door de bonte uitstalling van keuken- en eetspullen werden herinnerd aan vroeger. Carolina was daar altijd meteen in geïnteresseerd en luisterde graag. Inmiddels is het museum in andere handen en concentreert Carolina zich op opbouwwerkzaamheden in ontwikkelingslanden en de Academie Culinaire Historie.
Het boek is opgezet zoals het toenmalige museum: alles staat door elkaar, hartig en zoet, de tweede wereldoorlog, jaren zestig of eind negentiende eeuw. Sommige herinneringen zijn zonder recept, sommige recepten hebben geen achtergrondverhaal of inzender. Een enkel recept is in dialect. Het is een geweldig boek om in te bladeren, met al die kijkjes in herinneringen en keukens van vroeger. Sommige verhalen doen je lachen, andere brengen een brok in de keel. En dan denk je aan je eigen verleden: wat zijn de geuren die bij mij, lezer, zijn blijven hangen? Vooral die van de voorraadkast van mijn Maastrichtse grootmoeder, van de heerlijke omeletten met spek die ze bakte, en de havermoutpap die zij voor opa als ontbijt maakte en die wij, kleinkinderen, niet lustten.
Een aantal recepten komt uit de schatkist van iedere nationale keuken: het platteland. Zo zijn er meerdere recepten voor hoofdkaas en balkenbrij, gerechten die werden gemaakt als een varken werd geslacht. Diverse herinneringen en recepten (o.a. met tulpenbollen) zijn er ook uit de hongerwinter. Traditionele recepten ontbreken niet: Duivekater, Oliebollen, en natuurlijk heel veel streekgerechten. Wat alle recepten gemeen hebben: ze stammen uit de periode vóórdat er allerlei exotische producten op de markt kwamen. Macaroni en nasi worden genoemd in enkele herinneringen, maar alle recepten zijn puur Nederlands. In het register achterin staan de recepttitels op alfabetische volgorde. Ook hier weer hartig en zoet door elkaar, en van sommige titels wordt je niet wijzer, zoals ‘Stip in’t gat’. Even opzoeken dus.
Of je nu alleen maar bladert en leest, of gerechten uit de tijd vóór Chicken tonight en Aardappel anders op tafel wilt zetten, Alleen de geur blijft hangen is een heerlijk boek.
Carolina Verhoeven, Alleen de geur blijft hangen. Herinneringen aan een eetmoment (2006, 2009 ISBN 9789080821248)

Merijn Tol en Nadia Zerouali, Arabia, onze culinaire reis

Friday, April 16th, 2010

Meereizen met Merijn en Nadia

Bol.com

Het Arabische rijk rijkte op zijn hoogtepunt (tijdens de Abassidische dynastie, van de achtste tot de dertiende eeuw) van de Atlantische Oceaan tot aan India. Tol en Zouali hebben uit dit gebied drie regio’s geplukt waar ze ter plekke hebben rondgeneusd, geproefd en meegekookt. Ze werden vergezeld door fotograaf Sven Benjamins en grafisch ontwerpster Rosa Vitalie. Het resultaat van hun gezamenlijke reizen is een mooi vorm gegeven boek waarin foto’s en illustraties een prachtige aanvulling zijn op de tekst. De drie regio’s zijn Marokko en Tunesië, Syrië en Libanon, en Andalusië (Spanje) en Sicilië, ze komen achtereenvolgens in het boek aan bod.  Ieder deel opent met een levendig reisverslagje, dan volgen recepten, en ergens halverwege ieder deel staan twee pagina’s met ingrediënten die typisch voor de betreffende regio zijn. De recepten hebben allemaal één pagina tekst en een pagina met het gefotografeerde gerecht, soms zijn er meer fotootjes of illustraties van Vitalie.
De recepten zijn soms traditioneel (zoete couscous-‘sefa’), soms inspriraties of variaties van de schrijfsters (bloemensalade met oranjebloesemhoning, kip met pompoen-citroensaus), soms creaties van koks (granaatappel-rozenijs). De rangschikking van de recepten lijkt willekeurig, ik kan er in ieder geval geen logica in ontdekken. Zoet, hartig, drank, vlees, vis, groente, het staat allemaal vrolijk door elkaar. Aanwijzingen voor hoe maaltijden in de verschillende regio’s zijn opgebouwd ontbreken, voor het samenstellen van een maaltijd moet je je eigen ideeën maar volgen. De receptuur is over het algemeen dik in orde, maar ik vraag me af of iemand die nooit eerder een artisjok heeft schoongemaakt de beschrijving snapt. En ‘nepsaffraan’ in het recept voor tritt met ras el hanoutkip, wordt daar niet gewoon geelwortelpoeder (koenjit, kurkuma) mee bedoeld? In Afrika wordt dat inderdaad vaak saffraan genoemd. Wat wij saffraan noemen, heet dan weer anders (in Mauritius bijvoorbeeld heet ‘echte saffraan’ saffran oriental of jaffran).
Het boek besluit met een overzicht van adressen en websites van de gelegenheden (hotels, riads, restaurants) die de schrijfsters in de diverse landen hebben bezocht en in de tekst hebben genoemd, inclusief drie Amsterdamse restaurants en een ook al Amsterdamse Marokkaanse winkel waar alle in het boek genoemde exotische ingrediënten te koop zijn. Het uitgebreide register is overzichtelijk ingedeeld naar ingrediënten en recepttitels.
Misschien wil ik te veel, maar wat ik graag had gezien, al is het maar één pagina, is een beschrijving van wat al deze recepten nu Arabisch maakt. Wat zijn de overkoepelende kenmerken van de Arabische keuken? Waarin onderscheiden de diverse regio’s zich juist? Wat is de invloed van religieuze beperkingen of feesten?
Arabia is een boek dat je laat reizen. In je eigen keuken met de soms eenvoudige, soms bewerkelijke recepten, en in het echt. Want met al die enthousiaste beschrijvingen en foto’s van prachtige landschappen, mooie logeeradressen en boeiende restaurants krijg je lust om zélf te gaan kijken.
Merijn Tol en Nadia Zerouali, Arabia, onze culinaire reis (Kosmos, 2008, ISBN 9789021537795)

Sergio Herman en Quinten Lange, Puur Zeeland

Wednesday, April 7th, 2010

De Zeeuwse keuken mag er zijn

Bol.com

Een ode aan de provincie Zeeland, in woord, smaak en beeld. De geschiedenis van de provincie wordt kort geschetst, en na de kennismaking met Sergio en Oud-Sluis krijgen wij Sergio’s visie op de moderne Zeeuwse keuken voorgeschoteld. Die visie is nauw verweven met het Zeeuwse landschap, dat blijkt al uit de indeling van de recepten in Schorren (zeekraal, lamsoor), Water (kreeft, krab, garnalen, baars, sepia, paling) Strand & kust (rucola, oesters, mosselen, kokkels, scheermessen), Dijken & polders (lam, asperge, bolus, babbelaar en zeeuwse wafel) en Gaarden (appel en framboos). Foto’s van het wijdse Zeeuwse landschap leiden ieder hoofdstuk in, en vormen een contrast met foto’s van de actieve keukenbrigade van Sergio.
De  recepten zijn niet simpel, en ook niet geschreven voor beginnende kokers. Maar niet elk kookboek hoeft zich te richten tot de aarzelende amateur, het is prettig ook eens voor vol te worden aangezien als je goed onderlegd bent in de kookkunst. De gevorderde koker heeft aan een half woord genoeg (“monteer met boter” behoeft geen uitleg), en zal geen probleem hebben met één eetlepel groente- garnalen- of gevogeltebouillon, want die heeft hij natuurlijk van zijn zelfgemaakte bouillons in ijsblokjeshouders ingevroren. Basisrecepten voor de diverse bouillons ontbreken, dat vind ik jammer. Bouillons en fonds zijn immers de funderingen waarop de kok zijn sauzen bouwt. De recepten zijn boeiend, met elementen als kruidengranité, limoengelei, hazelnootganache, verveinecrème en zeekraaltempura. Zoals vaker in chefkokkookboeken krijgt de vlees- en visloze keuken geen aandacht, maar als je de vleesbouillons in de recepten voor zeekraal en asperge vervangt door groentefond, heb je toch drie bijzondere vegetarische schotels.
De gerechten zijn prachtig gearrangeerd en gefotografeerd. Ik meen bij de fotograaf (of is het de kok?) een voorkeur voor erectiele composities te bespeuren (zie plaatje, slechts één voorbeeld uit vele). Het receptenregister achterin is niet helemaal volledig, het systeem is niet volgehouden. Zo vind je de ‘Zeebaars met krab en salade van bleekselderij en appel’ terug onder zeebaars, krab en appel, maar niet onder bleekselderij.
Een heerlijk boek voor de gevorderde koker die aan een uitdaging toe is. En wie daar tegen op ziet, gaat eten in restaurant Oud-Sluis.
Sergio Herman en Quinten Lange, Puur Zeeland. De Zeeuwse keuken van Sergio Herman (2009, Terra, ISBN 9789089890603)

Marie Louise Borremans, De Afrikaanse keuken van Marie Louise

Tuesday, April 6th, 2010

Lekkere recepten uit Congo

Proxis.be

Vroeger had ik een leraar Grieks die dol was op Afrika. Mijn kennis van het Oud-Grieks is weggezakt, maar de lessen waarin hij dia’s van zijn reizen door Afrika vertoonde zijn me altijd bijgebleven. Dit kookboek doet me weer aan hem denken, mijnheer Huibregts.  Het gaat over de keuken van Centraal-Afrika, om precies te zijn van Congo, dat op en net bezuiden de evenaar ligt. Schrijfster Marie Louise (twee witte grootvaders, twee zwarte grootmoeders) is er geboren in 1952 en woonde er tot haar veertigste. Nu heeft ze in Brussel restaurant Jardins de Bagatelle, en in 2006 verscheen haar boek La cuisine africaine de Marie Louise. Dit is de vertaling van dat Franstalige boek. Jeugdherinneringen, spreekwoorden (“door samen te werken slagen de mieren erin de slang te doden”) en fotocollages van mooie, blije Congolezen en het Afrikaanse landschap (zonder bronvermelding of bijschriften) geven een persoonlijk cachet aan dit kookboek.
De recepten zijn helder geschreven, met een aanduiding van moeilijkheid (het merendeel is ‘makkelijk’, slechts één recept ‘moeilijk’), voorbereidingstijd en bereidingstijd. Niet alle gerechten zijn gefotografeerd. De  recepten zijn ingedeeld in Sauzen en specerijen, Hoofdgerechten, Nagerechten en Dranken. Geen voorgerechten, want die, zo staat bij de beknopte beschrijving van de Afrikaanse maaltijd, worden doorgaans niet geserveerd “omdat iedereen al veel eet bij het aperitief”. Bij dat aperitief eet je pinda’s, kokosnoot, bananenchips, geroosterde vleesjes en gefrituurde vis (geen recepten).
De meeste exotische ingrediënten die in de recepten worden gebruikt zijn tegenwoordig wel in Nederland of België te koop, al zul je vaak wel naar een toko of Marokkaanse of Turkse winkel moeten. Moambe (vloeistof die overblijft bij de bereiding van palmolie), chayote (aan komkommer verwante vruchtgroente die oorspronkelijk uit Midden-Amerika komt), maniok (knolgewas uit Zuid-Amerika) en kleine gele aubergines zijn niet overal te vinden, maar er blijven genoeg recepten over met redelijk makkelijk verkrijgbare ingrediënten. Achterin staat alle recepten in de volgorde waarin ze in het boek voorkomen. Dankzij de duidelijke indeling van het boek kun je makkelijk vinden wat je zoekt.
Wat voorbeelden van de keur aan recepten: gombo’s (okra’s) met kokosmelk en gember, scampi met banaan- en kerriesaus, gevulde zoete aardappelen met paddenstoelen, salade van gerookte kip, maïskoekjes, gratin van mango met kaneel en kardemom, pindasnoepjes. De smaak is pittig, maar niet zo gekruid als de Indiase of Indonesische keuken, hoewel het specerijengebruik en cocos er soms wel aan doet denken. Veel vruchten en groenten uit Midden- en Zuid-Amerika, dus enige verwantschap met de Caribische keuken valt ook te ontdekken.
Volgens de blurb op de achterkant staan er meer dan 200 recepten in het boek. Het zijn er ongeveer 120. Drukfoutje?
Marie Louise Borremans, De Afrikaanse keuken van Marie Louise (Roularta, 2008, ISBN 9789054668961, oorspr. 2006 La cuisine Africaine de Marie Louise, vert. Heidi Deschepper)